چطور حالت Under Attack کلودفلر را هنگام حمله DDoS فعال کنیم و از سایت خود محافظت کنیم؟

حالت Under Attack کلودفلر در مواقع حمله DDoS، یک تنظیم امنیتی اضطراری است که با نمایش یک صفحه تأییدیه کوتاه به بازدیدکنندگان، ترافیک ربات‌ها را فیلتر می‌کند. با انتخاب سایت خود از پنل کلودفلر و فعال‌سازی این حالت در بخش امنیت (Security)، می‌توانید ظرف چند دقیقه درخواست‌های سنگین HTTP/HTTPS را کنترل کرده، دسترسی کاربران واقعی به سایت را حفظ کنید و فشار روی سرور را کاهش دهید. البته این حالت به تنهایی راه‌حل دائمی نیست و باید همراه با تنظیمات صحیح DNS پراکسی، قوانین WAF، محدودیت نرخ درخواست (rate limiting)، پیکربندی کش و امنیت سرور اصلی به کار گرفته شود.

در این راهنما به صورت گام به گام توضیح می‌دهیم چگونه حالت Under Attack کلودفلر را فعال کنید، چه زمانی باید از آن استفاده کرد، با چه تنظیماتی باید تقویت شود و پس از پایان حمله چطور به حالت عادی و امن برگردید. هدف ارائه یک چک‌لیست کاربردی در شرایط اضطراری و بازیابی سریع دسترسی سایت است.

حالت Under Attack کلودفلر چیست؟

حالت Under Attack کلودفلر، سطح امنیتی ویژه در شرایط اضطراری است که توسط کلودفلر ارائه می‌شود. وقتی فعال شود، کلودفلر مرورگر بازدیدکنندگان سایت را برای چند ثانیه بررسی می‌کند تا اطمینان حاصل شود کاربر واقعی است و نه ربات یا ابزارهای Flood ساده. این فرآیند به سخت‌تر شدن حملات لایه هفت (Layer 7) کمک می‌کند.

هدف اصلی این حالت، کاهش اثر حملات در سطح برنامه است؛ مثلا زمانی که هزاران درخواست GET به صفحه اصلی یا درخواست‌های POST سنگین به صفحه ورود وردپرس ارسال شود، یا صفحه جستجو و سبد خرید با ترافیک جعلی بمباران شود. Under Attack Mode اولین خط دفاع سریع در چنین شرایطی است.

نکته مهم این است که این حالت فقط درخواست‌های وب را فیلتر می‌کند؛ اگر آدرس IP سرور به صورت مستقیم هدف قرار گیرد، یا سرویس‌های خارج از پروکسی کلودفلر فعال باشند، یا حمله از نوع لایه سه یا چهار باشد، باید اقدامات بیشتری انجام شود. بنابراین ضروری است که رکوردهای DNS روی حالت proxied تنظیم شده، IP اصلی سرور مخفی باشد و تنظیمات امنیتی سرور به درستی انجام شده باشد. برای انتخاب زیرساخت امن می‌توانید به مقالات خدمات هاستینگ وب امن و نصب گواهی‌نامه SSL مراجعه کنید.

نشانه‌های حمله DDoS: قبل از فعال کردن حالت Under Attack چه مواردی را بررسی کنیم؟

هر کندی سایت به معنی حمله DDoS نیست. گاهی مشکلات افزونه، قفل شدن دیتابیس، پردازش‌های سنگین کرون یا تنظیمات نادرست کش می‌توانند باعث کندی شوند. بنابراین پیش از فعال‌سازی حالت Under Attack، تشخیص سریع و دقیق اهمیت دارد. ولی اگر سرور پاسخگو نیست، کاربران خطاهای 502، 503 یا 504 می‌بینند و لاگ‌ها حاکی از درخواست‌های غیرعادی است، نباید فعال‌سازی را به تأخیر انداخت.

علائم معمول حمله DDoS

• افزایش ناگهانی ۵، ۱۰ یا ۵۰ برابری ترافیک در کوتاه‌مدت.
• رسیدن صدها درخواست در ثانیه به یک صفحه یا endpoint خاص.
• ترافیک از کشورهای مختلف با user-agentهای مشابه.
• هدف قرار گرفتن صفحات حساس وردپرس، ووکامرس، اپن‌کارت یا نرم‌افزار اختصاصی مانند صفحات مدیریت، ورود، جستجو و سبد خرید.
• اشباع شدن منابع سرور مثل CPU، RAM، workerهای PHP-FPM یا کانکشن‌های MySQL.
• افزایش ناگهانی خطاهای 4xx و 5xx در آمار کلودفلر.
• دسترسی مقطعی کاربران واقعی در حالی که ربات‌ها به صورت مداوم درخواست ارسال می‌کنند.

مثلاً اگر یک فروشگاه اینترنتی معمولاً ۲۰۰۰ درخواست در دقیقه دریافت می‌کند ولی طی ۱۰ دقیقه به ۸۰،۰۰۰ درخواست در دقیقه برسد و ۷۰ درصد این درخواست‌ها مربوط به صفحات سبد یا جستجو باشد، این یک حمله لایه ۷ قطعی است. در این حالت باید در ۵ دقیقه اول حالت Under Attack فعال شود و سپس قوانین WAF و محدودیت نرخ برای URLهای هدف افزوده شود.

چه زمانی باید از حالت Under Attack کلودفلر استفاده کرد؟

حالت Under Attack کلودفلر یک تنظیم امنیتی دائمی نیست و نباید همیشه فعال باشد، چون برای کاربران واقعی یک صفحه انتظار کوتاه نمایش می‌دهد که ممکن است تجربه کاربری را به خصوص در صفحات حساس مثل پرداخت یا APIها تحت تأثیر قرار دهد. بهترین زمان استفاده، هنگام حمله و به صورت موقت است و پس از بازگشت ترافیک به حالت عادی، باید امنیت به سطح متعادل‌تری بازگردانده شود.

زمان‌های مناسب استفاده

• وقتی سایت با درخواست‌های HTTP/HTTPS غیرطبیعی و سنگین مواجه است.
• منابع سرور به سرعت تمام می‌شوند و خطاهای 502 و 503 افزایش می‌یابد.
• هنوز قوانین WAF به صورت کامل و هدفمند تنظیم نشده و نیاز به محافظت سریع وجود دارد.
• ترافیک ربات‌ها به طور قابل توجهی بیشتر از ترافیک کاربران واقعی است.
• صفحات وب، فرم‌ها، صفحات ورود یا endpointهای جستجو هدف حمله هستند.

مواردی که باید با دقت استفاده شود

• اگر سایت از اپلیکیشن موبایل، پرداخت آنلاین، webhook یا APIهای پر ترافیک استفاده می‌کند.
• در دوره‌های حساس که ربات‌های موتور جستجو به طور گسترده سایت را اسکن می‌کنند.
• کاربران سازمانی با مرورگرهای قدیمی یا شبکه‌های محدود به سایت دسترسی دارند.
• زیر دامنه‌هایی که پشت پروکسی کلودفلر نیستند وجود دارند.

برای سایت‌هایی که API دارند، فعال کردن حالت Under Attack روی کل دامنه ممکن است باعث اختلال در برخی سرویس‌ها شود. در این موارد بهتر است برای زیر دامنه API قوانین WAF اختصاصی، allowlist یا سطوح امنیتی متفاوتی تعریف شود. برای اطلاعات بیشتر می‌توانید به راهنمای امنیت API و محدودیت نرخ مراجعه کنید.

چگونه حالت Under Attack کلودفلر را فعال کنیم؟ راهنمای گام به گام

مراحل زیر یک چک‌لیست سریع برای واکنش در زمان حمله است. ممکن است رابط کاربری کلودفلر کمی تغییر کند اما روند کلی به این صورت است: دامنه خود را انتخاب کرده، سطح امنیت را افزایش داده و ترافیک را از طریق کلودفلر تأیید می‌کنید.

1. وارد حساب کلودفلر خود شوید

ابتدا وارد حساب کلودفلر شده و دامنه‌ای که تحت حمله است را انتخاب کنید. اگر چند دامنه دارید، مطمئن شوید روی دامنه صحیح تنظیمات را اعمال می‌کنید چون اشتباه باعث اتلاف وقت و ادامه حمله می‌شود.

2. بررسی کنید رکوردهای DNS روی حالت proxied باشند

برای اینکه حالت Under Attack مؤثر باشد، ترافیک وب باید از کلودفلر عبور کند. در بخش DNS مطمئن شوید رکوردهای A، AAAA و CNAME با آیکون ابر نارنجی (proxied) تنظیم شده‌اند. رکوردهای خاکستری (DNS only) از لایه امنیتی کلودفلر عبور نمی‌کنند. به خصوص رکوردهای www، دامنه اصلی و زیر دامنه‌های فعال باید چک شوند.

اگر IP اصلی سرور شما در اینترنت قابل مشاهده باشد، مهاجمان می‌توانند به صورت مستقیم به سرور حمله کنند و کلودفلر را دور بزنند. پس بهتر است در فایروال سرور فقط به IPهای کلودفلر اجازه دسترسی داده شود. برای راهنمایی بیشتر می‌توانید از پشتیبانی هاستینگ کمک بگیرید یا به تنظیمات DNS Cloudflare چگونه انجام می‌شود مراجعه کنید.

3. در بخش Security حالت Under Attack Mode را فعال کنید

بعد از انتخاب دامنه در پنل کلودفلر، در بخش Security یا Overview گزینه Under Attack Mode را پیدا کنید. با فعال کردن این گزینه، کلودفلر صفحه تأیید کوتاهی به بازدیدکنندگان نشان می‌دهد. گاهی این گزینه با عنوان I am Under Attack هم دیده می‌شود.

پس از فعالسازی، معمولاً تغییرات سریع اعمال می‌شوند. بهتر است در دقایق ابتدایی آمار Cloudflare Analytics، Security Events و مصرف منابع سرور را همزمان بررسی کنید. اگر مصرف CPU و تعداد کانکشن‌ها کاهش یافت، یعنی حالت کارآمد است. در غیر این صورت باید قوانین بیشتری اضافه کنید.

4. تجربه کاربری واقعی را تست کنید

بعد از فعال‌سازی، سایت را از شبکه‌های مختلف مثل اینترنت موبایل، شبکه اداری و در صورت امکان از لوکیشن‌های مختلف تست کنید. صفحات اصلی، محصول، ورود و مراحل پرداخت را بررسی کنید. اگر پس از صفحه تأیید، سایت بارگذاری شود، وضعیت مطلوب است. در غیر این صورت مشکلاتی مثل تنظیمات کوکی، ناسازگاری مرورگر یا تداخل قوانین امنیتی کلودفلر باید بررسی شود.

5. URLهای هدف حمله را شناسایی کنید

حالت Under Attack یک سپر کلی است ولی بهترین نتیجه با قوانین اختصاصی گرفته می‌شود. مسیرهای پرترافیک را از گزارشات Security Events کلودفلر، آمار وب، لاگ‌های هاست و لاگ برنامه استخراج کنید. معمولاً URLهایی مثل /wp-login.php، /xmlrpc.php، /search، /cart، /api/login یا /checkout هدف قرار می‌گیرند.

پس از شناسایی، با قوانین سفارشی WAF می‌توانید بر اساس کشور، user-agent، روش درخواست یا امتیاز ربات بودن اقدامات مناسبی انجام دهید. برای مثال برای صفحه ورود، IPهایی که درخواست‌های غیرمعمول می‌فرستند چالش بیشتری دریافت کنند. برای امنیت وردپرس می‌توانید به اقدامات امنیتی وردپرس مراجعه کنید.

تفاوت حالت Under Attack با سایر گزینه‌های امنیتی کلودفلر

ابزارهای امنیتی کلودفلر هرکدام برای هدفی طراحی شده‌اند. حالت Under Attack یک فیلتر کلی و سریع است؛ در حالی که WAF و Rate Limiting راهکارهایی هدفمندتر، پایدارتر و با تجربه کاربری بهتر ارائه می‌دهند.

در عمل، یک دفاع خوب به این صورت است: ابتدا فشار حمله را با حالت Under Attack کاهش دهید، سپس الگوی حمله را تحلیل کنید، قوانین WAF و محدودیت نرخ را تنظیم کرده و در نهایت با تنظیم کش و فایروال سرور، ساختار امنیتی را مستحکم کنید.

تنظیمات پیشنهادی کلودفلر در زمان حمله

اگرچه حالت Under Attack با یک کلیک فعال می‌شود، موفقیت در مقابله با DDoS به تنظیمات مکمل بستگی دارد. موارد زیر از رایج‌ترین و مؤثرترین روش‌های عملی است:

ایجاد محافظت هدفمند با قوانین WAF

WAF کلودفلر اجازه می‌دهد بر اساس شرایط خاص اقدام کنید. مثلاً فقط برای صفحه /wp-login.php درخواست‌های POST از کشورهای خاص را به چالش بکشید تا بدون فشار روی کل سایت، هدف حمله را درگیر کنید.

• دسترسی به صفحات مدیریت و ورود را محدود به کشورها یا محدوده IP مشخص کنید.
• endpointهای استفاده نشده مثل XML-RPC را مسدود کنید.
• برای user-agentهای مشکوک چالش مدیریت شده اعمال کنید.
• کاربران با درخواست‌های مکرر روی مسیرهای خاص را با محدودیت نرخ کنترل کنید.

تنظیم صحیح سطح کش

اگر سرور باید به همه درخواست‌ها پاسخ دهد، منابع به سرعت تمام می‌شود. فایل‌های استاتیک مانند تصاویر، CSS، جاوااسکریپت و صفحات قابل کش، باید از لبه شبکه کلودفلر سرو شوند. در سایت‌های پویا مثل وردپرس می‌توان از پلاگین کش، قوانین کش کلودفلر و هدرهای کش کنترل استفاده کرد.

مثلاً در سایت‌های خبری یا بلاگ، صفحات نمایش داده شده به کاربران ناشناس را می‌توان بین ۵ تا ۳۰ دقیقه کش کرد که باعث کاهش زمان پاسخ و بار سرور حتی در شرایط عادی می‌شود. برای بهبود عملکرد می‌توانید به راهنمای تسریع وب‌سایت مراجعه کنید.

محدوده‌های Rate Limiting را واقع‌بینانه تعیین کنید

محدودیت نرخ در endpointهای حساس بسیار مؤثر است، اما اگر مقادیر بی‌منطق تعریف شود ممکن است کاربران واقعی مسدود شوند. مثلاً در صفحه جستجو معمولاً ۵ تا ۱۵ جستجو در دقیقه طبیعی است اما ۱۰۰ جستجو در دقیقه غیرعادی است. در صفحه ورود، بیش از ۱۰ تلاش ناموفق در ۵ دقیقه معمولاً مشکوک است.

مثال: برای /wp-login.php، بیش از ۱۰ درخواست در دقیقه به IP یک چالش مدیریت شده اعمال شود و بیش از ۵۰ درخواست در ۵ دقیقه باعث مسدودیت موقت شود. در APIها باید محدودیت‌ها با توجه به توکن، IP و روش درخواست دقیق‌تر تعریف شود.

مخفی کردن IP اصلی و محدود کردن دسترسی فایروال

یکی از اشتباهات رایج، فاش شدن IP اصلی سرور است. رکوردهای DNS قدیمی، زیر دامنه‌های بدون پروکسی، سرویس‌های ایمیل یا تنظیمات نادرست می‌توانند به مهاجمان اجازه دهند کلودفلر را دور بزنند.

در سرور فقط باید پورت‌های ۸۰ و ۴۴۳ به محدوده IPهای کلودفلر باز باشد. همچنین پورت‌های SSH، کنترل پنل، دیتابیس و مدیریت نباید به اینترنت دسترسی داشته باشند و باید از IP محدود، رمز قوی، تأیید دو مرحله‌ای و VPN استفاده شود. برای امنیت هاست می‌توانید به تنظیمات امنیتی cPanel و پیکربندی فایروال VPS مراجعه کنید.

نکات ویژه در سایت‌های وردپرس، ووکامرس و سازمانی

هر نوع سایت الگوی ترافیکی متفاوتی دارد و حالت Under Attack کلودفلر اثرات مختلفی روی آن‌ها می‌گذارد. بنابراین باید مسیرهای حساس را بر اساس نوع سایت تعیین کنید.

سایت‌های وردپرس

معمولاً مسیرهای /wp-login.php و /xmlrpc.php هدف حملات هستند. اگر XML-RPC استفاده نمی‌شود، مسدود کردن آن امن است. برای پنل مدیریت محدودیت‌های جغرافیایی یا IP اعمال کنید. همچنین افزونه‌های امنیتی نباید با قوانین کلودفلر تداخل داشته باشند چون ممکن است کاربران در حلقه تأیید گرفتار شوند.

فروشگاه‌های ووکامرس

صفحات سبد خرید، پرداخت و حساب کاربری حساس‌اند و نباید کش سنگین روی آن‌ها اعمال شود. هنگام فعال بودن حالت Under Attack مطمئن شوید callbackهای پرداخت و webhookها به درستی کار می‌کنند. اگر لازم است IPهای ارائه‌دهندگان پرداخت را در allowlist قرار دهید یا قوانین اختصاصی برای آن‌ها بنویسید.

سایت‌های سازمانی و دارای API

پورتال‌های سازمانی، CRM و APIهای موبایل ممکن است نتوانند صفحه چالش جاوااسکریپتی را پردازش کنند. در این حالت بهتر است حالت Under Attack فقط روی دامنه اصلی فعال باشد و زیر دامنه API جداگانه با امنیت مبتنی بر توکن، محدودیت نرخ و allowlist مدیریت شود. مثلاً www.example.com حالت Under Attack داشته باشد ولی api.example.com سیاست‌های امنیتی متفاوتی داشته باشد.

متریک‌های مهم پس از فعال‌سازی حالت Under Attack

برای سنجش اثربخشی باید داده‌های عددی را بررسی کرد. باز شدن سایت به تنهایی کافی نیست؛ نرخ خطا، بار سرور و رفتار کاربران واقعی باید تحلیل شود.

• Security Events کلودفلر: تعداد درخواست‌هایی که با چالش یا بلاک مواجه شده‌اند.
• کدهای وضعیت HTTP: تغییرات در خطاهای 403، 429، 502، 503 و 504.
• مصرف CPU و RAM سرور: انتظار کاهش پس از فعال سازی.
• اتصالات PHP-FPM و MySQL: نشان‌دهنده کاهش فشار روی لایه برنامه.
• حجم ترافیک و تعداد درخواست‌ها: مقایسه درخواست‌های فیلتر شده و کل درخواست‌ها.
• تبدیلات کاربران واقعی: فرم‌ها، سفارشات، ورود و مراحل پرداخت باید بررسی شود.

مثلاً اگر تعداد کل درخواست‌ها تغییر نکند ولی درخواست‌های واقعی که به سرور می‌رسد ۶۰ درصد کاهش یابد، کلودفلر بار قابل توجهی را تحمل کرده است. اگر مصرف CPU دیتابیس هنوز بالا باشد شاید حمله روی یک کوئری خاص متمرکز است که باید لاگ‌ها بررسی شود.

چطور پس از پایان حمله حالت Under Attack را غیرفعال کنیم؟

پس از کاهش ترافیک حمله، نگه داشتن حالت Under Attack برای مدت طولانی توصیه نمی‌شود چون صفحه تأیید اضافی تجربه کاربری و سئو را تحت تأثیر قرار می‌دهد. خاموش کردن هم باید با دقت انجام شود.

مراحل بازگشت امن به شرایط عادی

• حداقل ۳۰ تا ۶۰ دقیقه صبر کنید تا ترافیک به حالت طبیعی بازگردد.
• در صفحه Security Events کاهش تعداد چالش‌ها و بلاک‌ها را تأیید کنید.
• قبل از غیرفعال کردن حالت، مطمئن شوید قوانین WAF و محدودیت نرخ فعال و تنظیم شده‌اند.
• سطح امنیت را به حالت High یا Medium تنظیم کنید تا تعادل حفظ شود.
• سایت را از دستگاه‌ها و شبکه‌های مختلف تست کرده و نرخ خطاهای ۵xx را بررسی کنید.
• برای ۲۴ ساعت لاگ‌ها را زیر نظر داشته باشید تا حمله مجدد را تشخیص دهید.

بهتر است پس از هر حمله یک گزارش جامع شامل زمان شروع، URLهای هدف، میزان درخواست‌ها، اقدامات انجام شده، قوانین مؤثر و بهبودهای دائمی تهیه شود. این سند در حملات بعدی سرعت واکنش را بسیار افزایش می‌دهد.

اشتباهات رایج و مواردی که باید از آن‌ها پرهیز کنید

در شرایط حمله تصمیم‌گیری سریع لازم است اما اشتباه در تنظیمات می‌تواند کاربران واقعی را مسدود کند. رایج‌ترین خطاها عبارتند از:

• انتظار داشتن محافظت از حالت Under Attack بدون فعال کردن proxied رکوردهای DNS.
• رها کردن IP اصلی سرور در دسترس و عدم محدود کردن دسترسی به IPهای کلودفلر.
• اعمال چالش روی کل دامنه بدون تست API، webhook و callbackهای پرداخت.
• نوشتن قوانین بلاک بسیار وسیع که کاربران واقعی را گرفتار می‌کند.
• کش کردن بیش از حد صفحات حساس مثل سبد خرید، پرداخت یا پنل کاربری.
• باز گذاشتن حالت Under Attack برای مدت طولانی پس از پایان حمله.
• تصمیم‌گیری صرفاً بر اساس صفحه کلودفلر بدون بررسی لاگ‌های سرور.

خصوصاً در فروشگاه‌های اینترنتی، مسدود شدن callbackهای پرداخت می‌تواند خسارت مالی زیادی وارد کند. پس بهتر است قوانین ابتدا با حالت لاگ یا managed challenge تست شود و در صورت اثربخشی، اقدامات سختگیرانه‌تر اعمال گردد.

چطور در زیرساخت Hostragons دفاع مستحکم‌تری برنامه‌ریزی کنیم؟

کلودفلر یک لایه امنیتی قوی فراهم می‌کند اما دفاع موفق در برابر DDoS فقط به CDN محدود نمی‌شود. زیرساخت میزبانی، بهینه‌سازی نرم‌افزار، پیکربندی SSL، مدیریت DNS و استراتژی پشتیبان‌گیری باید به صورت یکپارچه در نظر گرفته شوند. در هاست‌های Hostragons رویکرد اصلی این است که کلودفلر ترافیک را فیلتر کند، هاست فقط ترافیک سالم را بپذیرد و برنامه بهینه برای کاهش بار دیتابیس داشته باشد.

قبل از راه‌اندازی پروژه جدید، باید اطمینان حاصل شود که DNS به درستی تنظیم شده، گواهی SSL بدون مشکل نصب شده و منابع سرور متناسب با پروفایل ترافیک انتخاب شده‌اند. در این زمینه می‌توانید از مقالات بررسی دامنه و ثبت نام، بسته‌های هاستینگ وب، راه‌حل‌های هاستینگ شرکتی و گواهی SSL رایگان بهره ببرید.

برای پروژه‌های پر ترافیک یا با ریسک حمله بالا، بهتر است به جای هاست اشتراکی، از VPS یا سرورهای مدیریت شده استفاده کنید تا بتوانید فایروال، وب سرور، PHP-FPM، Redis، کش شیء و تنظیمات دیتابیس را به صورت انعطاف‌پذیر مدیریت کنید. البته هر زیرساختی که انتخاب شود، حالت Under Attack کلودفلر باید فقط به عنوان ابزار فوری در نظر گرفته شده و امنیت پایدار با WAF، تحلیل لاگ و بروزرسانی مداوم تقویت شود.

چک‌لیست سریع: اولین ۱۵ دقیقه هنگام حمله DDoS

زمان در لحظه حمله حیاتی است. لیست زیر اقداماتی است که تیم فنی یا مدیر سایت باید در ۱۵ دقیقه اول انجام دهند:

• وارد پنل کلودفلر شده و دامنه درست را انتخاب کنید.
• اطمینان حاصل کنید رکوردهای DNS با ابر نارنجی (proxied) فعال هستند.
• حالت Under Attack را روشن کنید.
• صفحات اصلی، ورود، سبد خرید، پرداخت و endpointهای API را تست کنید.
• از صفحه Security Events کلودفلر URLهای هدف را شناسایی کنید.
• برای مسیرهای پرترافیک قوانین WAF یا محدودیت نرخ تعریف کنید.
• مصرف CPU، RAM، PHP-FPM و MySQL سرور را چک کنید.
• مطمئن شوید IP اصلی سرور به صورت مستقیم در دسترس نیست.
• نیاز به allowlist برای پرداخت‌ها، webhookها و سایر سرویس‌های حیاتی بررسی شود.
• تمام اقدامات را با زمان ثبت و مستندسازی کنید.

اگر این چک‌لیست به صورت منظم تمرین شود، در حمله واقعی استرس کاهش یافته و کیفیت واکنش بهتر خواهد بود. در سایت‌های بزرگ این روند به عنوان یک برنامه واکنش به حادثه مستندسازی شود توصیه می‌شود.

سؤالات متداول

آیا حالت Under Attack کلودفلر سایت را به طور کامل محافظت می‌کند؟

خیر. این حالت به ویژه در کاهش ترافیک ربات‌ها و Flood در لایه HTTP/HTTPS مؤثر است اما به تنهایی محافظت کامل نیست. باید رکوردهای DNS proxied باشند، IP اصلی مخفی شود و قوانین WAF، محدودیت نرخ، کش و فایروال سرور به درستی تنظیم شوند.

فعال بودن حالت Under Attack به سئو آسیب می‌زند؟

استفاده کوتاه‌مدت معمولاً ضرر جدی ندارد اما اگر این حالت طولانی فعال بماند ممکن است خزیدن موتورهای جستجو و تجربه کاربری را تحت تأثیر قرار دهد. بنابراین بهتر است پس از حمله، حالت را خاموش کرده و با قوانین هدفمند ادامه دهید.

حالت Under Attack چقدر باید فعال بماند؟

تا زمانی که شدت حمله کاهش یابد می‌تواند فعال باشد. معمولاً پس از بازگشت ترافیک به حالت عادی، حداقل ۳۰ تا ۶۰ دقیقه نظارت و سپس خاموش‌سازی تدریجی توصیه می‌شود. قبل از خاموش کردن، باید قوانین WAF و محدودیت نرخ فعال باشند.

آیا حالت Under Attack روی API یا سیستم‌های پرداخت تأثیر می‌گذارد؟

بله، ممکن است تأثیرگذار باشد چون برخی کلاینت‌های API، webhookها و callbackهای پرداخت نمی‌توانند صفحه تأیید جاوااسکریپتی را پردازش کنند. بنابراین این مسیرها باید تست شوند و در صورت نیاز در allowlist قرار گیرند یا قوانین اختصاصی داشته باشند.

آیا هنگام استفاده از کلودفلر باید در هاست هم تنظیمات امنیتی انجام داد؟

بله. کلودفلر یک لایه امنیتی قوی فراهم می‌کند ولی IP اصلی سرور باید مخفی بماند، فایروال فقط ترافیک مجاز را بپذیرد، نرم‌افزارها به‌روز و کش به درستی پیکربندی شود. زیرساخت میزبانی امن بخش مهمی از مقاومت در برابر DDoS است.

نتیجه‌گیری

حالت Under Attack کلودفلر ابزاری مؤثر و سریع برای کاهش فشار حملات DDoS است. با فعال‌سازی صحیح و تنظیم DNS پراکسی، می‌تواند ترافیک ربات‌ها را کاهش داده، بار سرور را سبک کند و دسترسی کاربران واقعی را بهبود دهد. برای بهترین نتیجه این حالت باید همراه با قوانین WAF، محدودیت نرخ، بهینه‌سازی کش و امنیت فایروال سرور به کار گرفته شود.

برای افزایش مقاومت سایت در برابر حملات، زیرساخت، مدیریت DNS و تنظیمات SSL را به صورت منظم بررسی و بهینه کنید. با بهره‌گیری از خدمات هاستینگ، دامنه و SSL شرکت Hostragons می‌توانید پایه‌ای امن‌تر و پایدارتر برای سایت خود بسازید.