سرور و شبکه

نمایشگر هدر HTTP

مشاهده تمام هدرهای پاسخ HTTP، کد وضعیت و آدرس نهایی پس از تغییر مسیر برای یک URL. بررسی هدرهای سرور، حافظه پنهان و امنیت در یک جدول واحد.

پرس و جو در هدرهای HTTP
اطلاعات

درباره نمایشگر هدر HTTP

هدرهای HTTP (هدرهای پاسخ) خطوط فراداده‌ای هستند که یک وب سرور به مرورگر ارسال می‌کند. این هدرها حاوی اطلاعات زیادی از جمله نرم‌افزار سرور، نوع محتوا، قوانین ذخیره‌سازی، کوکی‌ها، فشرده‌سازی و سیاست‌های امنیتی هستند. این ابزار رایگان از طریق سرور ما درخواستی را به آدرسی که وارد می‌کنید ارسال می‌کند و تمام هدرهای پاسخ دریافتی را در یک جدول ساده به همراه کدهای وضعیت HTTP آنها فهرست می‌کند.

توسعه‌دهندگان و صاحبان سایت می‌توانند از این ابزار برای بررسی فعال بودن CDN استفاده کنند. کنترل حافظه پنهان و ای‌تگ تنظیمات، نوع محتوا دقت، نرم‌افزار سرور (سرور) و امنیت شدید حمل و نقل این افزونه از هدرهای امنیتی مانند این برای بررسی سریع آدرس استفاده می‌کند. اگر تغییر مسیر وجود داشته باشد، URL نهایی نیز نمایش داده می‌شود؛ بنابراین می‌توانید به راحتی ببینید که یک آدرس به کجا می‌رسد.

پرس و جو به طور ایمن در سمت سرور پردازش می‌شود: فقط اچ‌تی‌پی/https آدرس‌های خاصی مجاز هستند، آدرس‌های شبکه محلی و خصوصی (localhost، 127.0.0.1، 10.x، 192.168.x و غیره) مسدود می‌شوند و زمان درخواست پس از مدت معینی به پایان می‌رسد.

چگونه از آن استفاده کنیم؟

گام به گام

  1. آدرسی که می‌خواهید بررسی کنید https://example.com با این فرمت وارد کنید.
  2. عناوین را دریافت کنید روی دکمه کلیک کنید.
  3. کد وضعیت HTTP، URL نهایی (پس از تغییر مسیر) و همه عناوین پاسخ آنها در جدول ذکر شده اند.
  4. در صورت تمایل می‌توانید مقادیر عنوان را تغییر دهید. کپی با استفاده از دکمه، آن را به کلیپ بورد خود اضافه کنید.
سوالات متداول

سوالات متداول

هدرهای پاسخ، اطلاعات فنی هستند که سرور به مرورگر ارسال می‌کند: مانند نوع محتوا، مدت زمان ذخیره‌سازی، نرم‌افزار سرور، کوکی‌ها، فشرده‌سازی و سیاست‌های امنیتی. بررسی آنها به تشخیص مشکلات عملکرد و امنیت کمک می‌کند.

برخی از سرورها ممکن است درخواست‌های ربات را مسدود کنند، بسیار کند پاسخ دهند، دچار وقفه زمانی شوند یا از گواهی‌های نامعتبر استفاده کنند. همچنین، به دلایل امنیتی، نمی‌توان پرس‌وجوهایی را به شبکه محلی و آدرس‌های IP خصوصی (localhost، 127.0.0.1، 192.168.x و غیره) انجام داد.

اگر آدرسی که وارد کرده‌اید شامل یک یا چند ریدایرکت (301/302) باشد، آدرس واقعی که در انتهای درخواست به آن رسیده‌اید به عنوان URL نهایی نمایش داده می‌شود. به عنوان مثال، ریدایرکت از http:// به https://.

بله، اگر سرور آن را ارسال کند، هدرهایی مانند Strict-Transport-Security، X-Frame-Options و X-Content-Type-Options نیز فهرست خواهند شد. همچنین می‌توانید از ابزار Security Headers ما برای تجزیه و تحلیل دقیق این موارد استفاده کنید.